JAVNA USTANOVA DOM ZDRAVLJA

KANTONA SARAJEVO

Simptomi depresije utiču na brzinu zarastanja rana

Sve je više dokaza da psihosocijalni stres može odgoditi zarastanje rane, ali većina izvora tretira gotovo isključivo pitanje zarastanja dermalnih rana.

Mnoge hirurške procedure podrazumijevaju oštećivanje sluzokože, a trajanje i uloga procesa zarastanja, poput upale, kod ovih tkiva se značajno razlikuju od istih kada je upitanju zarastanje kože.

Osjećaji depresije i društvene izolacije česti su kod operisanih pacijenata, i aktuelna studija je, prema tome, težila da istraži da li ovi faktori predviđaju stopu zarastanja rana na sluzokoži.

Studenti koji su prijavili visok ili nizak nivo simptoma depresije ili usamljenosti pozvani su da učestvuju u studiji. Indeksi Skale usamljenost UCLA i Beck Depression Inventory korišteni su tokom pregleda. Kod 193 zdrava mlada čovjeka (raspon godina 18-31) napravljena je kružna rana od 3,5mm na tvrdom nepcu pod lokalnom anestezijom. Zarastanje rane praćeno je svakodnevnim video zapisima.

Prosječno trajanje zarastanja bilo je 7 dana. Kod izrazito disforičnih pacijenata, međutim, zarastanje je trajalo duže od ovog prosjeka. Ova povezanost ostala je očita i nakon ispravljanja širokog spektra demografskih varijabli i varijabli ponašanja, uključujući pol, starosnu dob, etničko porijeklo, te životne navike po pitanju zdravlja. Izrazito disforični pojedinci su također imali značajno veće prosječne veličine rana 2 dana nakon procedure pa nadalje. Usamljenost i lučenja kortizola tokom dana (mjereni tokom 5 dana) nisu dovedeni u vezu sa zarastanjem.

Dakle, može se zaključiti da depresivni simptomi mogu predvidjeti stopu zarastanja rane na sluzokoži kod zdravih mladih osoba, ali je potrebno izvršiti daljnja istraživanja da bi se utvrdili mehanizmi koji su uključeni u taj proces.

Izvor: Psychosomatic Medicine, avgust 2007., http://www.psychosomaticmedicine.org

PODIJELI OVAJ ČLANAK

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print